یاده تو

یک ابان داریم با خواهرش الگو میکشیم میاد کنار ما و اونم کمک میکنه نه انگار یکمی استعدادشو داشت...

صبح تنها خانه م ...اونه که با یه ظرف عسلی که خودش از کندو گرفته و پسته و گردو و روزنامه میاد دم خونه ...و یه مکالمه ربع ساعته من و اون...

وجودش آرامش بخش وجود من است...

نپ......

دیشب برا اولین بار باهم عروسی رفتیم وواون اصرار داشت که من حتما بیام...

اولین پیامش ساعت 6:14 عصر روے تبلتم افتاد...ولی طاقت کردم و جواب ندادم ... سلام مشهدی شوخی کردم باهات یوقت چیزی نیاریا. (حالا آوردی هم اشکال نداره ها ) ولی نیار....

دیشب بہ مادرم گفتہ بود... یہ خواب خیلی خوب دیده ولی فعلا نمیگہ...

چشم نخورد این روزهایم......

در دلہ همہ جا باز کرده اے...

از سفر شماله ش برایم کلوچه لاهیجان و یه شنل کرم قهوه ای اورده بود...